Bevrijd van drie jaar softdrugsverslaving

_______________________________________________________________________

“… en toen ik mijn hart openstelde voor Hem voelde ik ook hoe Hij in een paar seconden met de heilige Geest op mij neerdaalde en me vervulde met liefde, vrede en vreugde…”

_______________________________________________________________________

-

Getuigenis

Op een dag zat ik weer eens achter mijn laptop een joint te roken, het was inmiddels gewoonte geworden voor mij maar ik voelde mij niet echt gelukkig meer.

Ik was aan het kijken op het internet en was benieuwd of er meerdere mensen die in God geloven dit ook hadden en of zij ook deze geestelijke strijd ervoeren. In één keer uit het niets kwam ik op de website van de Gemeente van Jezus uit, en zag daar een tekst die mij ontzettend aansprak… Er stond: “Bent u verslaafd?” Ja, dacht ik bij mezelf. “Gaat u gebukt onder lasten?”. Mijn antwoord was weer ja… en ik wist dat ik naar die bijeenkomst moest gaan en had het gevoel dat God mij dit ook echt duidelijk had gemaakt.
Ik had uiteindelijk niets te verliezen en toen ik op een zaterdagavond wou gaan slapen had ik ineens een mental breakdown om het zo maar te noemen. Ik begon te bidden en te vragen of God een weg met mij wou gaan, omdat ik niet zo wou leven aangezien ik in een soort roes leefde.

De volgende dag was het zondag 8 augustus. Ik ben naar de gemeente geweest en het viel mij op dat het niet heel groot was. Mijn verwachtingen waren hoog aangezien ik wist hoe God kon werken.
Na de liederen kwam de voorganger op het podium en begon te vertellen… Hij onderbrak zichzelf en vroeg of er iemand in de zaal was die Irma heette (ik had hem eerder gemaild dat ik zou komen). Nou dat was ik dus, en ik zei dat ik er was. Ik kon zien aan zijn gezicht dat hij het fijn vond dat ik toch was gekomen en ik zelf was ook blij dat ik er was. Hij legde uit dat je aan de rechterkant van de zaal briefjes had waar je een gebed op kon schrijven.
De gedachte van “misschien kan ik na deze dienst wel een jointje roken” kwam bij mij naar binnen en ik irriteerde me ontzettend aan die gedachten… Ik durfde eerst niet naar voren, maar toen dacht ik: “Ik ga niet eerder weg uit deze deuren voordat ik Jezus weer ‘terug in mijn leven’ heb”.

Ik schreef op dat ik wou dat elke geestelijke binding zou breken, en dat mijn verslaving genezen zou worden. Ik ben naar voren gelopen en daar zijn de mensen met mij gaan bidden. Ik wist dat God op dat moment bij me was en dat Hij lang had gewacht op dat moment, en toen ik mijn hart openstelde voor Hem voelde ik ook hoe Hij in een paar seconden met de heilige Geest op mij neerdaalde en me vervulde met liefde, vrede en vreugde… Mijn hart werd geraakt door dat gevoel en ik begon voor het eerst sinds lange tijd weer te huilen, en dan vanuit mijn hart. Het was het gevoel van thuiskomen en ik voelde me zo ontroerd daardoor… misschien is dat raar om te zeggen, maar ik kan dat ook moeilijk uitleggen en denk dat de mensen dat zelf ook mogen ervaren! Ik voelde een zware last van me af gaan. Eindelijk voelde ik me weer eens vrij in plaats van dat ik gebukt ging onder die verslaving.

_______________________________________________________________________

“… ik voelde hoe ik steeds meer vervuld werd met blijdschap en mijn ogen straalden weer sinds lange tijd. Mensen keken me raar aan want ze zagen hoe ik was veranderd en ik vertelde ze dat de Here Jezus dat had gedaan bij mij”

_______________________________________________________________________

De dagen daarna waren geweldig, ik voelde hoe ik steeds meer vervuld werd met blijdschap en mijn ogen straalden weer sinds lange tijd. Mensen keken me raar aan want ze zagen hoe ik was veranderd en ik vertelde ze dat de Here Jezus dat had gedaan bij mij. Ze konden het moeilijk bevatten en ik legde hun uit dat ik niet meer wou blowen, en dat ik een betere “drugs” had gevonden, namelijk Jezus. Ik wil de hunkering die ik had naar blowen veranderen naar een hunkering naar God. En ik merk dat je daardoor ook weer geestelijk groeit. Toen ik blowde had ik het gevoel dat ik eigenlijk de hele tijd op hetzelfde geestelijke punt zat…

In mijn enthousiasme vertelde ik veel over de Heer zoals ik al zei, en veel mensen begrepen mij hier niet door. Ik begreep ze en zei: “Oké, als jullie niet meer willen dat ik het er zoveel over heb of jullie storen je aan mij, dan zal ik het er minder over hebben tegen jullie. Maar doordat ik me ging aanpassen aan hun en hun kijk op de wereld (zij geloven niet) kwam ik weer in een soort werelds systeem terecht waardoor ik toch weer ben gaan blowen. Maar dankzij de Heer heb ik nu mogen inzien hoe leeg het was, hoe leeg het contact was met die vrienden voor mij, omdat zij mij niet begrepen en God ook niet wouden leren kennen…

Ik ben iemand die in mijn enthousiasme gelijk gaat rennen! zo van oké en gaan met die banaan! ghehe, maar ik realiseerde me dat ik dingen stap voor stap moet doen, en het is net zoals met leren lopen; eerst moeten we leren kruipen en dat vergeten we vaak. We gaan rennen en vallen dan weer zo hard…

Ik denk dat ik heel erg veel heb geleerd van de afgelopen weken en wil jullie ook laten weten dat het echt niet altijd even makkelijk is, maar dat het geweldig is hoe Jezus je hart en gedachten kan vernieuwen! Het is echt een bevrijding geweest voor mij en dan denk ik: Hij heet ook niet voor niets de Verlosser, de Trooster en de Helper!

Lieve mensen, ik wil jullie laten weten dat als jullie met hetzelfde rondlopen als ik, dat ik je gevoel heel goed begrijp! Maar bovenal snapt Jezus ons ook! Vaak beginnen we met deze dingen (blowen) vanuit woede, verdriet, onzekerheid of noem het maar op! We beschrijven de gevolgen altijd zo mooi, maar de kern is de oorzaak. Ik heb ervaren dat Jezus de kern aanpakt en Hij niet kijkt naar alle gevolgen maar de kern juist wil genezen en herstellen.

Wees niet bang en houd moed, want onze Heer is goed!
Luister niet naar de leugens in je hoofd dat je het alleen moet doen, of dat je het moet oplossen voor Hem! We worden niet gerechtvaardigd door onze goede of slechte daden, maar God heeft ons wel aangesteld tot een bijzondere taak! Het is een eer om dat te mogen doen vind ik persoonlijk, en weet dat God je zal helpen met welk probleem of wat dan ook! Hij is machtiger dan de dood! Dus dan ook zeker als een verslaving!

Voor zij die bang zijn om hierom te vragen naar de Heer, vergeet niet!
Klop, en Hij zal open doen.
Vraag, en Hij zal je geven.
Roep, en Hij zal antwoorden.

Dat is onze God.

Irma, 17 jaar, Wapenveld (Gelderland)